3 Ocak 2016 Pazar

HAYAT

 
En son ne zaman içimden gelenleri yazıya döktüm bilmiyorum. Çocuklukta  en saf ve masumca duyguların yazıya dökülmüş şekli tutulan günlüklerimizdi sanırım. Şimdilere baktığımda ne saflık kaldı ne de o masumluk. Karşılaştığımız şartlar, insanların türlü türlü yüzleri ve kaybettiğimiz güven duygusu belki bizim bakış açımızı bu kadar sert ve acımazsız yapan. Dışarıdan bakıldığında oldukça kalın ve aşılamayacak gibi gözüken duvarlarımız halbuki bir güven duygusu ile kolayca aşılabilecek türde.
Bu kadar zor mu gerçekten bana güven dediğinizde sözünüzde durmanız. Daha insan arkasını döner dönmez güveni yerle yeksan eden davranışlar sürdüğü müddetçe bu insanda bir zerre karşı tarafa güven duygusu kalmamıştır.
 
TÜKETTİNİZ!!!

Hiç yorum yok:

}